ترس از شعر

  بلد نیستم مثل پروانه راه  بروم

 یا جای هیچ بالی بر شانه هایم نیست

 اما هر جای دنیا

 به جسد یک پروانه

 مثل جسد یک زن نگاه می کنم

 تو می گویی

 پروانه ها باید بیمارستان داشته باشند

 مثل ما که اورژانس هوایی داریم

 باید به فکر کم خونی پشه ها هم بود

 یا مگسهایی که بیوه می شوند ...

 تو هم از آنها هستی

 که از شعر می ترسند

 و فکر می کنند شاعر

 بیماری خاصی دارد

 که مال آدمها نیست

 انگار دکترترین خانم دنیا هستی

 و تشخیص تو

 برای تنها گذاشتنم کافی ست .