خوشبختی
یعنی آینه ی زیبارویان را بشکنیم 
به همه
قدر کف دست برسد
قلب مهربانان
و ماه شب چهارده را

 

خوشبختی
نانی که تمام نمی شود
و گندمش بر سنگ و سفره می روید

 

خوشبختی
خداوندی که
مرا به تعمیر خواب ها گمارده
از چسب زخم رؤیاها
به تنشان بزنم.